Sunday, July 5, 2015

​ေဆး​ေလး ႐ွိရင္​​ေတာ လိုခ်င္​သာကြယ္​


လြန္​ခဲ့တဲ့ ႏွစ္​​ေတာ္​​ေတာ္​မ်ားမ်ားက
ခ​ေလးတစ္​​ေယာက္​ ႐ွိတယ္​ကြ
အဲ့ခ​ေလးက ​ေယာက္​်ား​ေလ သူအ​ေတြးနဲ႔သူ
​ေန​ေတာ့ လူ​ေတြက သူကို အရမ္​းဆိုးတယ္​လို႔
ထင္​ၾကတယ္​
ထင္​လဲထင္​ခ်င္​စရာပဲ​ေလ အဲ့ခ​ေလးက ဗမာလို
သိပ္​ၿပီမ​ေျပာတပ္​ဘူ  ထမၼင္​းစားၿပီၿပီလာလို႔ ​ေမးတဲ့
သူကို​ေတာင္​ ငါဟာငါ စာစား မစားစာ မင္​းပူစရာမ
လိုဘူ ငါမွာ မိဘ႐ွိတယ္​ မင္​း​ေႂကြမွာမို႔လို႔လား
သူအ​ေတြးနဲ႔ သူက​ေတာ့မွန္​​ေနခဲ့တာပဲ
တ​စ္​​ေန႔မွာ​ေတာ့ သူမိဘ​ေတြ ကြဲသြားၾကတယ္​
သူဟာ အဖြားနဲ႔​ေနရတယ္​ သူကို ဘယ္​သူမွ အဖက္​
မလုပ္​ၾကဘူး သူဟာစာအရမ္​ တပ္​ခ်င္​ခဲ့တယ္​
ဦး​ေလးတစ္​​ေယာက္​က ​ေက်ာင္​းထား​ေပးခဲ့တယ္​
​ေက်ာင္​အားတဲ့အခ်ိန္​​ေတြမွာ စာအုပ္​ကို ခါးမွာထိုးၿပီ
သူမ်ားအလုပ္​ လိုက္​လုပ္​တယ္​ အဲ့ဒီအခ်ိန္​
သူ​ေဂါင္​းထဲး႐ွိတာက ပိုက္​ဆံ မ်ားမ်ား ႐ွာႏိုင္​ရမယ္​
စာ​ေတြ မ်ားမ်ားရ ရမယ္​ သူနဲ႔ရြယ္​တူ သမား
​ေတြ လုပ္​တဲ့အလုပ္​ ကိုသိပ္​ၿပီစိတ္​မဝင္​စားဘူး
လူႀကီ​ေတြဘာလုပ္​တယ္​ ဘာ​ေတြ​ေျပာတယ္​
ဘယ္​လို​ေနတယ္​ ဆိုတာကို စိတ္​ဝင္​စာခဲ့တယ္​
​ေနာက္​ဆံုး အလုပ္​မ႐ွိရင္​ အမိႈက္​ပံုမွာ ကြၽပ္​ကြၽပ္​
အိပ္​လိုက္​​ေကာက္​တယ္​ ​ေက်ာင္​းစရိပ္​ နဲ႔ အိမ္​သံုး
စရိပ္​ကို သူဟာသူ ႐ွာတာနဲ႔တင္​လံု​ေလာက္​ခဲ့တယ္​
သူ​ေနတဲ့ ​ေဒသက တန္​ငါ သယ္​​ေတြမ်ား​ေတာ့
သူတန္​ငါ အလုပ္​ကို ​ေအာက္​​ေျခကစၿပီ ​ေကာင္​
​ေကာင္​ႀကီလုပ္​ျဖစ္​တယ္​ အဲ့​ေနာက္​ပိုင္​မွာ
ဗမာလူမ်ိဳ ​ေတာ္​​ေတာ္​ မ်ားမ်ားနဲ႔ အလုပ္​လုပ္​ျဖစ္​တယ္​
စကားလည္​း နည္​းနည္​းပါးပါး  ​ေျပာတပ္​လာတယ္
အဲ့​နောက္ပိုင္းမွာ တန္ငါ သယ္တစ္​​ေယာက္
ပီပီသသ ျဖစ္ခဲ့တယ္ တံငါပစည္ အစံုလင္ ရွိတယ္
ဒါပင္ မဲ့သူဟာ. ​တေ​​​​​​​​ြ႔ၾကံဳခဲ့ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့
ဘဝ​တေ​ြ​​ေျကာင့္ အဆိုးဝါးဆံုး ​​ေသာ
အားနည္းခ်က္ တစ္ခုက သူရင္ ထဲးမွာ သံမိုတစ္ခုလို
စြဲသြား​ေစခဲ့တယ္​
အဲဒါ ​ေတာ့ သူတစ္​ဖက္​သားကို
သနာၾကင္​နာတပ္​ျခင္​း
အားနာတပ္​ျခင္​း ​ေတြပဲ တစ္​ဖက္​သားသူ
စိတ္​ခ်မ္​းသာမယ္​ဆိုရင္​ ကိုယ္​ႀကိဳးဆိုတာ
မၾကည္​့​ေတာ့ဘူ
​ေနာင္​ျဖစ္​တဲ့ျပသနာ ​ေနာင္​မွ႐ွင္​းမယ္​ကြာ
လတ္​တစ္​​ေလာ သူအဆင္​​ေျပဖို႔အ​ေရးႀကီတယ္​
ဒီလိုနဲ႔ အ​ေျပာ​ေကာင္​းတဲ့ သူနဲ႔လည္​း​ေတြ႔​ေရာ
ကိုယ္​့မွာ႐ွိသမ်ွ ကုန္​​ေရာဆိုပါ​ေတာ့ ဘဝ​ေတြလည္​း
ပ်က္​​ေရာ အဲ့ဒါ​ေတာင္​ အမွတ္​မရွိဘူး ရဲစခန္​းမွာ
ခ်ဳပ္​ထား တဲ့ တရံခံကို သြားခိုး​ေသးတယ္​ ​ေျပးလိုက္​ရ
တာ တစ္​လ​ေလာက္​ အိမ္​ျပန္​ မလာရဲဘူး
​ေနာက္​ဆံုး​ေတာ ဒီတိုင္​​ေနလို႔ ျဖစ္​ပါဘူး​ေလဆိုၿပီ
ဘဝကို အသစ္​က ျပန္​စဖို႔ လုပ္​ခဲ့တယ္​
ဒါပင္​မဲ့ ​ေအာင္​ျမင္​မႈ ​ေတြမရ႐ွိ​ေတာဘူး
​ေက်ာင္​းကလည္​း ထြက္​လိုက္​ရတယ္​ ​ေနာင္​ႏွစ္​
ျပန္​တက္​မယ္​​ေပါ့ ဒီလိုနဲ႔ အလုပ္​လက္​မဲ့ ျဖစ္​ၿပီ
စိတ္​​ေတြ​ေလခဲ့တယ္​ အသက္​ ၁၆ ႏွစ္​မွာပဲ
အ​ေပါင္​းအသင္​း ​ေတြနဲ႔စုၿပီ အိမ္​ကထြက္​ၿပီး
စစ္​တပ္​ထဲးမွာ ဇတ္​ျမဳတ္​ ​ေနလိုက္​တယ္​
ႏွစ္​​ေတြဘယ္​​ေလာက္​ၾကာၾကာ အဲဒီဆိုးဝါး
လြန္​းတဲ့ အားနည္​းခ်က္​တစ္​ခုက ျပင္​လို႔ကိုမရဘူး

ဘဝတစ္​ခုလံုးလဲ ​ေပးဆပ္​ခံခဲ့ရၿပီၿပီ ဒါလည္​း
အမွတ္​မ႐ွိဘူ ဘယ္​လိုလုပ္​ရမလဲ ကိုမသိ​ေတာတဲ့
အဲ့တစ္​​ေယာက္​ကို ျပဳျပင္​ကုသလိုရမဲ့ နည္​းလမ္​း
​ေလ ​ေဆး​ေလး႐ွိရင္​ ​ေပးပါလို႔...​ေနာ္

No comments:

Post a Comment