ငွက္​​ေပ်ာသီး သရဲ

မွတ္​ခ်က္​
=====
သရဲ​ေၾကာက္​တပ္​သူမ်ား လံုးဝ
လံုးဝ မဖတ္​ရပါ•••••?
=================
ျမန္​မာ သကၠရာဇ္​ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္​
ဝါ​ေဂါင္​လျပည္​့​ေက်ာ္​ ၆ ရက္​
​ေန႔ ••••••••••?
==================

​ေမာင္​....
မိုးတြင္​းျဖစ္​ၿပီ မိုးမရြာဘူး ​ေလကလည္​း မတိုက္​ဘူး လႀကီကလည္​း သာလိုက္​တာမွ ထိန္​ထိန္​ကို လင္​းလို႔​ေနာ္​
ဟုပ္​တယ္​​ေလ ​ေခရယ္​ မိုးဆိုတာ
လည္​း အျမဲတမ္​း မရြာႏိုင္​သလို
​ေလဆိုတာလည္​း အျမဲတမ္​း
ဘယ္​တိုက္​​ေလမလည္​း ကြာ
အဲတာ​ေၾကာင္​့ ​ေကာင္​းကင္​က
လမင္​းႀကီက အ​ေႏွာင္​့အယွက္​
ကင္​စြာနဲ႔ သာယာလွပစြာ ထိန္​ထိန္​လင္​း​ေနတာပါ့​ေခးရယ္​......
ည ၁၂ နာရီိ ထိုးၿပီမို႔ ႏွစ္​ဦး​သာ
လမ္​းခြဲးၿပီ ​ေနာင္​​ေန႔ည ျပန္​ဆံု
​ေတြ႕ၾကရန္​​ ​ေျပာဆိုၿပီ ကိုယ္​အိမ္​ကိုယ္​ျပန္​၍ လမ္​းခြဲးခဲ့ၾကၿပီ
======
အလုပ္​မွာ ​​ေတာ ​ေက်ာျပင္​မွာ
​ေနပူ ​ေျခ​ေထာက္​မွာ ဖိနတ္​ မပါ​ေလ ​ေတာ့ ​ေအာ္​....
ငါဘဝ ​ေရၾကည္​တစ္​​ေပါက္​ ​ေသာက္​ဖို႔ ​ေတာင္​ အခ်ိန္​မ​ေပး
​ေနမဝင္​ခင္​ အျပတ္​ဆြဲးလိုက္​မယ္​
လာစမ္​းဟဲ့​ေပါက္​တူး​ေပါ့ ​ေလ
ည​ေနမွာအိမ္​ျပန္​​ေရာက္​
အ​ေမာ​ေဖာက္​​ေန​ေပါ့ ​ေမ​ေမ
စားစရာရယ္​ မ႐ွိတာ သိ​ေန​ေတာ့ .... ​ေအာ္​........
===================
​ေမ​ေမ ...​ေမ​ေမ သတိျပန္​ဝင္​လာ​​ေအာင္​ ေအာ္​​ေခၚ ​ေနရင္​ အ​ေမဆီက
စကားသံ သဲ့သဲ့ ​ေလ ကို ​ေမာဟိုက္​သံ​ေတြနဲ႔ အတူ
ၾကာလိုက္​ရတယ္​
ၿပီ​ေတာ့ ​ေစာင္​ျခံဳထဲးက လက္​ကို
ထုပ္​လိုက္​တယ္​ လက္​ထဲးမွာ ​ေတာ့ ကိုင္​ထားတာ အလြန္​ အင္​
မတန္​မွ ႀကီမားတဲ့ ငွက္​​ေပ်ာသီး
ႏွစ္​လံုး အ​ေမာ​ေဖာက္​ မပီဝိုးတိုး
ဝါတာ စကား​ေတြက
သားျပန္​လာရင္​ စားဖို႔တဲ့​ေလ​
​ေမ​ေမလက္​ကို ရင္​ဝယ္​မွာ အုပ္​
ငိုခ်လိုက္​ပါၿပီ​ေမ​ေမ
​ေမ​ေမ​ေပးခဲ့တဲ့ ငွက္​​ေပ်ာသီး
​ေမ​ေမ မ႐ွိ​ေတာ့ပင္​မဲ့ အခု ထိ႐ွိပါ​ေသတယ္​​ေမ​ေမ
===================
[​ေအာ္​ ဒီက​ေလးနဲ႔ ငါ႐ိုက္​လိုက္​ရ
ဘုရာစင္​က ဆြမ္​းအုပ္​ ကိုယူမ​ေဆာ့ ပါနဲ႔ဆို နင္​့အ​ေဖ ျပန္​လာရင္​ ႐ိုက္​ခံရ​ေတာမယ္​]
အလုပ္​ကျပန္​လာတဲ့ ကြၽန္​ႏုပ္​
အိမ္​​ေ႐ွ႕တံခါးဝက ရပ္​ၾကည္​့ရင္​
ဇနီးမယား ႏွင္​့ သားတို႔အျဖစ္​က
တ​ေနကုန္​ ပင္​ပမ္​း ႏြမ္​းဖတ္​ မႈ့
မွန္​သမွ်ကို စကၠန္​႔ ပိုင္​အတြင္​း
ဟိုးအ​ေဝးတစ္​​ေနရာကို လြင္​့စင္​
သြား​ေစခဲ့တယ္​ဆိုရင္​ ႂကြားတယ္​
မ်ားထင္​​ေနမလာ .......
ဘုရာစင္​က ဆြမ္​းအုပ္​ ထဲးမွာ ကြၽန္​​ေတာ္​အျမတ္​တႏိုးနဲ႔အ​ေျခာက္​ခံ ဆီလူး မိုးလင္​းလို႔အလုပ္​မသြားခင္​ ဘုရားဝတ္​
ျပဳ ဆြမ္​းအုပ္​ကို ​ေနတိုင္​ ဖြင္​့ၾကည္​့ ခဲ့တာ ခုဆိုရင္​ပဲ ၆ ႏွစ္​႐ွိခဲ့ၿပီ ​ေပါ့​ဗ်ာ ဘုရားစင္​မွာ ဆြမ္​းအုပ္​႐ွိရင္​ ​ေမ​ေမ႐ွိသလိုပါပဲ
===================
ဒီ​ေနအလုပ္​ကျပန္​ အိမ္​မွာ ညိမ္​လို႔ပါလာ
ဘာသံမွ မၾကာ အိမ္​ထဲးကို မ်က္​​ေစာင္​း​ေလးထိုးၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့ ဟာ ... ​ေဒၚ​ေလး ပုတို ပါလာ ​ေအငါ့တူ​ေရ မင္​းတို႔ရြာက
ဆရာ ဘခ်မ္​း ရဲ႕​ေဆးက အရမ္​း
ပဲ စြမ္​းတယ္​ဆိုလို႔ လာဝယ္​တာ ဒီည ငါတူတို႔
အိမ္​မွာ အိပ္​ၿပီ မနက္​မွပဲ ျပန္​​ေတာ့မယ္​
===================
​ေနကလည္​းပူးတာကြာ ....
ထိုစဥ္​ တုပ္​ႀကီး တုပ္​ႀကီး
တုပ္​ႀကီး​ေရ
  မင္​းကလည္​းကြာအ​ေမာဆို႔ၿပီး
​ေသ​ေနပါဦးမယ္​ မင္​း နမ လင္​​ေနာက္​လိုက္​လို႔ ဒီ​ေလာက္​​ေတာင္​ ​ေခၚ​ေနရလားကြာ
ဟာမင္​းကလည္​း မင္​းအိမ္​ကလူ
ကားလမ္​းကူးမွာ ကားတိုက္​လိုကြ
ဟ...လာ​ေျပာတဲ့သူ​ေတာင္​ စကား ျပန္​မ​ေျပာအား လစ္​ၿပီဗ်ိဳ႕
===================
​ေဒၚ​ေလးပုတို ဆံုးသြာတာ ဒီည ၆ ရက္​​ေျမာက္​ပဲ သူ​ေနတဲ့ရြာမွာပဲ ရက္​လည္​ လုပ္​တယ္​​ေလ မနက္​​ေစာ​ေစာ သြားၾကဖို ဒီည က်ဳပ္​တို႔ မိသားစု ​ေစာ​ေစာ အိပ္​ၾကတယ္​
​မိုးက​ေကာင္​​း​ေကာင္​း ​ေအးက​ေအး ဆို​ေတာ့ အိပ္​​ေပ်ာ္​ မယ္​
လုပ္​လိုက္​ ႏိုးလိုက္​ ႏိုလိုက္​ျပန္​အိပ္​လိုက္​ ည ၂ နာရီ​ေလာ္​မွာ မိုးက တိပ္​သြားတယ္​ ကြၽန္​​ေတာ္​
လည္​း ဆက္​၍အိပ္​မ​ေပ်ာ္​​ေတာ့တာနဲ႔ ​ေဆလိပ္​ ဖြာရင္​ ​ေဒၚ ပုတို အ​ေၾကာင္​း ​ေတြးမွိတယ္​
အရပ္​ပု ပု မ်က္​လံုးျပဴးျပဴး နဖူး​ေမာက္​​ေမာက္​ ႏွာ​ေရာင္​ ​ေကာက္​​ေကာက္​ အသားက
မည္​းသည္​း သြားက က်ဲးက်ဲး
ခု​ေနမ်ား ကြၽင္​းထဲးက ​ေဖာ္​လိုက္​
ရင္​ ဘာပံုမ်ား .........?
အဲခ်ိန္​မွာပဲ က်ဳပ္​အိမ္​​ေခါင္​မိုး​ေပၚကို တစ္​​ေယာက္​​ေယာက္​ ခုန္​ခ် သကဲ့သို ဝုန္​  ဆိုတဲ့အသံႀကီ​ေၾကာင္​့ က်ဳပ္​မိသားစု နဲ႔ ပတ္​ဝန္​း
က်င္​တစ္​ခုလံုး ႐ုပ္​တရက္​ အသက္​ဝင္​ လႈပ္​႐ွားကုန္​၏ ျပဴတင္​​ေပါက္​ ကိုျဖည္​းျဖည္​း ဖြင္​့မွိ​ေတာ အာရံုတက္​ခ်ိန္​ဆိုတာ
သိသိခ်င္​ အသင္​ျပင္​၍ တဖက္​ရြာသို႔ မိသားစုလိုက္​ ခ်ီတက္​ၾကတယ္​ အျပန္​မိုးမခ်ဳပ္​​ေစရန္​
​ေစာ​ေစာျပန္​ခဲ့ပင္​မဲ့ လမ္​းတစ္​ဝက္​မွာပင္​ လွည္​းဝင္​႐ိုး က်ိဳးလို႔
​ေနဝင္​ ဆည္​းဆာ အလွနဲ႔အတူ
ရြာဦးက ​ေရႊ​ေညာင္​ပင္​ႀကီးက
ဆီလို႔ ႀကိဳဆို​ေလရဲ႕ ​ဗ်ာ ​ေရႊ​ေညာင္​ပင္​​ေအာက္​ ​ေရာက္​​ေတာ့ ​ေရႊ​ေညာင္​ျမစ္​​ေတြကို ခလုပ္​မတိုက္​​ေအာင္​ သြား​ေနရင္​
ရိပ္​ခနဲ႔ ျမင္​လိုက္​မွိတယ္​
ဟုပ္​တယ္​ အမ်ိဳးသမီတစ္​ဦ သူလက္​ထဲးမွာ ငါအိမ္​က ဆြမ္​းအုပ္​ကို ကိုင္​ထားတယ္​ ဟာသူ

ခိုးမ်ားလာ ​ေသ​ေသခ်ာခ်ာလိုက္​ၾကည္​့ မွိသည္​ မ​ေတြ႔​ေတာ့ မိန္​မနဲ႔ ခ​ေလးကို​ေတာ့ ​ေၾကာက္​မည္​ စိုး၍ ​ေျပာမျပခဲ့
အိမ္​ ​ေရာက္​​ေတာ့ မုတ္​ဆိပ္​တိုတို
ဆံပင္​႐ွည္​႐ွည္​ အသားက ညိဳညိဳ
စိတ္​ပုတီ ကိုလက္​မွာကိုင္​လို႔
​ေစာင္​့ႀကိဳ​ေနတဲ့ အဖိုးအို
​ေအာ္​....သိၿပီ ခမ္​း​ေဇာင္​း ရြာက
ဘႀကီ လြယ္​တယ္​​ေဆာင္​ ပါလား ​ေရာက္​​ေနတာၾကာၿပီလာ
ဘႀကီ လြယ္​တယ္​​ေဆာင္​း ဆိုတာက ကြၽန္​​ေတာ္​ သစ္​ခုပ္​တုန္​းက ပိုးထိတဲ့ သူးကို ​ေတာထဲးမွာ တင္​ ​ေရတစ္​ခြက္​နဲ႔
႐ွဴး႐ွဴး ႐ွဲ႐ွဲ လုပ္​လိုက္​တာ ခ်က္​ခ်င္​
ပိုးထိတဲ့လူနာက ​ေပ်ာက္​သြားတယ္​
ခုလည္​း ​ေတာင္​​ေပၚ​ေဆးျမစ္​​ေတြကို လာ​ေရာင္​တာတဲ့​ေလ
ညအိပ္​မယ္​တဲ့ အလုပ္​​ေတြ ကိုမ်ားပါ​ေလ​ေရာ​ဗ်ာ
​ညအိပ္​​ေတာ့ ဘႀကီ လြယ္​ထယ္​​ေဆာင္​း က အိမ္​မွာ ဂါထာ ​ေတြရြတ္​ တယ္​ သူးအိပ္​ၿပီ သိပ္​မၾကာဘူး အရာအားလံုး တိပ္​ဆိပ္​​ေနခ်ိန္​ ကြၽန္​​ေတာ္​၏ အိမ္​​ေခါင္​ မိုး​ေပၚသို႔ မ​ေန႔ညက အတိုင္​း {ဝုန္​း} ဆို​ေသာ အသံႀကီ ၾကာလိုက္​ရျပန္​သည္​
ဘႀကီ လြယ​္​ထယ္​​ေဆာင္​ မွာ
အိပ္​ျမဲ မိန္​မႏွင္​့ ခ​ေလးကလည္​း
အိပ္​​ေမာၾကစျမဲ ဒီလိုနဲ႔ က်ဳပ္​ကလည္​း ​ေၾကာက္​တပ္​သူ မဟုပ္​
​ေလ​ေတာ့ ညတြင္​းခ်င္​းပဲ အိမ္​အျပင္​ဘက္​ ကို ထြက္​ၾကည္​့လိုက္မွိတယ္​ အိမ္​ရဲ႕ တစက္​မိတ္
​ေတာက္​​ေလွ်ာက္​ လိုက္​ၾကည္​့
မယ္​​ေပါ့ မီးတိုင္​ကလည္​း ညအ​ေမွာင္​ ကသာလြန္​​ေတာ့ အၾကည္​့ အာရံုကို စူးစိုက္​ၿပီ ၾကည္​့​ေနခ်ိန္​မွာ မီတိုင္​ က ​ေသသြားခဲ့တယ္​ မ်က္​လံုး​ေတြက
​ေမွာင္​မည္​းၿပီ ဘယ္​အရာမွ မျမင္​ ရဘဲ လမ္​း​ေတြသာ ​ေလွ်ာက္​​ေနမွိတယ္​ တ​ေဆၦ သရဲ
လံုးဝမ​ေၾကာက္​တပ္​တဲ့ကြၽန္​​ေတာ္​ ၾကက္​သီးမ်ား ဖ်န္​းဖ်န္​ထကာ​ေအာ္​​ၿပီထြက္​​ေျပးမယ္​
အလုပ္​ ​ေနာက္​လွည္​့စဥ္​ လူ ကိုယ္​ ခႏၵာျဖင္​့တူ​ေသာ
အရာႀကီတစ္​ခုကို မ်က္​ႏွာျဖင္​့တိုက္​မွိလိုက္​သည္​ ကြၽန္​​ေတာ္​မ်က္​လံုးထဲးျမင္​လိုက္​တာက​ေတာ့ ​ေဒၚ ပုတို ​ေခ်ာလဲ၍ျပန္​ထမည္​ အျပဳမွာ​ေတာ လက္​ထဲးကိုင္​မွိတာ လူ​ေဂါင္​းျပတ္​ႀကီဟု ထင္​ရ​ေသာ အရာႏွစ္​ခု
ငယ္​သံပါ​ေအာင္ ​ေအာ္​​ေနပင္​မဲ့
အသံကထြက္​မလာ ​ေတာတဲ့ က်ဳပ္​ ......
.===================
​ေမႀကီး​ေရ ​ေဖႀကီႏိုးလာၿပီ ဟူ​ေသာ အသံျဖင္​့ က်ဳပ္​မ်က္​လံုးကို
ဖြင္​့လိုက္​သည္​ ဟာ ငါဘယ္​​ေရာက္​​ေနတာလည္​း​ေပါ့
မိန္​မလုပ္​သူက ႐ွင္​က​ေလ မႀကီမငယ္​နဲ႔ အရက္​​ေသာက္​တပ္​လို႔ မူး​ေနရင္​လည္​းထား​ေတာ့
အိမ္​​ေနာက္​​ေဖးက ငွက္​​ေပ်ာပင္​
နဲ႔ အုန္​း ပင္​ ​ေအာက္​မွာ အုန္​းသီႏွစ္​လံုးကို ပိုက္​ၿပီ အိပ္​​ေနရတယ္​လို​ေတာ္​ ​ေတြ႔တာျမန္​ လို႔​ေပါ့
ဇနီးမယား သက္​ထားကစိုးရိမ္​
တႀကီနဲ႔ အျပစ္​​ေတြမ်ား ​ေျပာလိုက္​ တာ စံုလို႔​ေပါ​ဗ်ာ
ဒီလိုနဲ႔ အုန္​းသီႀကီ ႏွစ္​လံုးကို
ဘုရားစင္​​ေအာက္​မွာ ထားလိုက္​တယ္​ ​ေဆးရံု​ေရာက္​သြာရတဲ့ အမွတ္​တရ ​ေလးဆိုၿပီ​ေတာ့​ေပါ့
===================
ဘာ...... ဘႀကီ လြယ္​ထယ္​​ေဆာင္​း ရထား​ေပၚက ျပဳတ္​ၾကလို႔ ​ေသၿပီ ဟုပ္​လာ ဟား
​ေက်းဇူး႐ွင္​းကြ
ဘႀကီ လြယ္​ထယ္​​ေဆာင္​း နာ​ေရးအလုပ္​ အကိုင္​နဲ႔အားတယ္​
ကို မ႐ွိတဲ့ က်ဳပ္​ ဒီ​ေန႔မွပဲ ​ေကာင္​း
​ေကာင္​းႀကီ အနားယူအိပ္​စက္​ပါ​ေတာတယ္​ မနက္​ကို​ေတာ့ ထံုစံ
အ​တိုင္​း ဘုရာ ဝတ္​ျပဳ ၿပီ အလုပ္​ျပန္​ဆင္​းမယ္​​ေပါ့​ဗ်ာ
===================
​ေယာက္​က်ား​ေရ ဘုရာဝတ္​ျပဳ ဖို႔
အဆင္​သင္​့ ျဖစ္​ၿပီ ဆိုတဲ့စကား
သံႏွင္​့အတူ ဘုရာစင္​​ေ႐ွ႕ အာရံုခံ
အစပ်ိဳးဖို လုပ္​​ေနခ်ိန္​မွာ ​ေမ​ေမ​ေပး ခဲ့တဲ့ ငွက္​​ေပ်ာသီး ​ေခ်ာက္​
ဆြမ္​းအုပ္​​ေလး ​ေနရာ​ေရြ႕​ေနတယ္​ မိန္​မ​ေရ ဆြမ္​အုပ္​ကိုင္​​ေသလား
ကိုင္​ပါဘူး​ေတာ္​ဆိုၿပီ ​ေစ်းသို႔
ထြက္​သြား​ေလရဲ႕
ဆြမ္​းအုပ္​ကို ဖြင္​့ၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့ ဟာ...........
ငါအ​ေမ​ေပးခဲ့တဲ့ ငွက္​​ေပ်ာသီး ​ေခ်ာက္​ကို ဖဲ့စားထားပါလာ
ငါအျမတ္​တႏိုးထားတဲ့ဟာကို
သားကလည္​း စားဖိုမ​ေျပာနဲ႔
ဆြမ္​းအုပ္​ကို ​ေတာင္​ လက္​ဖ်ားနဲ႔
မထိရဲးဘူး စင္​းစာ စင္​းစာ
ႂကြက္​မစာတာ​ေတာ့ ​ေသျခာတယ္​

သိၿပီ ဧသည္​ ႏွစ္​​ေယာက္​ တစ္​​ေယာက္​​ေယာက္​ပဲ စိတ္​တိုတယ္​
​ေျပာရျပန္​ရင္​လည္​း မရ​ေတာ့
ထိုးရႀကိတ္​ရ​ေအာင္​းကလည္​း
မျဖစ္​ႏိုင္​​ေတာ့ က်ဳပ္​စိတ္​ထဲးမွာ
အႏွစ္​ႏွစ္​ အလလ ဘုရာစင္​းမွာ
သိမ္​ဆယ္​ ​ေစာင္​့​ေ႐ွာင္​့ခဲ့တဲ့
ငွက္​​ေပ်ာသီး ကိုပဲ စိတ္​စြဲး​ေနမွိၿပီ
အလုပ္​လည္​းမလုပ္​ႏိုင္​ အစာလည္​း မစားႏိုင္​ စိတ္​ထဲးတႏုတ္​​ႏုတ္​ ႏွင္​့ခုဆိုရင္​ ၁၆ ရက္​ ႐ွိပါၿပီ ညဆိုရင္​ အိပ္​မ​ေပ်ာ္​
​ေနဘက္​မွာ သာအိပ္​​ေလ​ေတာ့
မိသားစု​ေတြလည္​း ပင္​ပမ္​းလွၿပီ​ေပါ့​ဗ်ာ
ဒီလိုနဲ႔ မွတ္​မွတ္​ရရ ျမန္​မာ သကၠရာဇ္​ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္​
ဝါ​ေဂါင္​လျပည္​့​ေက်ာ္​ ၆ ရက္​
​ေန႔ ည ၂း၀၀ အခ်ိန္​မွာ ကြၽန္​​ေတာ္​အိမ္​ႀကီ သိမ္​့သိမ္​့ တုန္​​ေအာင္​ တုန္​ခါလာတယ္​ ကြၽန္​​ေတာ္​ရဲ႕ ဇနီးမယား နဲ႔ သားကလည္​း ​ေဘးမွာထိုင္​ၿပီ
တုန္​ရီ​ေနၾကတယ္​ အျပင္​ဘက္​
မွာလည္​း အသံနက္​နက္​ႀကီး ဟီလာထ ၿပီ ျမည္​ လို႔ ညည္​းညဴး
​ေနတယ္​ မီခိုးလိုလို ျမဴလိုလို အ​ေငြ႔​ေတြက ထြန္​းထားတဲ့ မီးတိုင္​ကို တိုက္​ခပ္​လာတယ္​ ဘုရားစင္​
တစ္​ခုလံုး ျမည္​ဟည္​း သံ​ေတြထြက္​​ေပၚလာၿပီ ဂြမ္​းဆို
တဲ့အသံနဲ႔အတူ မိန္​မနဲ႔ ခ​ေလး
မ​ေၾကာက္​ရ​ေလး​ေအာင္​ ​ေထြး​ေပြ႔ထားလိုက္​ပါတယ္​ က်မ္​ၼာ​ေရး
မ​ေကာင္​းတဲ့ ျခားက မ႐ွိမဲ့ ႐ွိမဲ့ အားအင္​း​ေတြ အကုန္​သံုး​ေထြး​ေပြ႕ထားရင္​းက ၾကည္​့လိုက္​မွိသည္​ မားမားမတ္​မတ္​ ရပ္​၍ စိုက္​ၾကည္​့​ေန​ေသား​ ကြၽန္​​ေတာ္​ရဲ႕​ေမ​ေမ ကြၽန္​​ေတာ္​ရဲ႕စိတ္​​ေတြ
႐ႈပ္​႐ွက္​ခပ္​ သြား​ေနခ်ိန္​မွာ ကြၽ​န္​​ေတာ္​ရဲ႕ မ်က္​လံုးမ်ားကလည္​း
မူး​ေဝလာပါတယ္​ ဒါပင္​မဲ့
​ေမ​ေမက​ေျပာလိုက္​တဲ့ စကားသံ
ကို ​ေကာင္​း​ေကာင္​းႀကီ နဲ႔ ႐ွင္​း႐ွင္​း လင္​းလင္​းႀကီ ၾကားလိုက္​ရပါတယ္​
[[ ဟဲ့  ငါသား အ​ေမ​ေပးထားတဲ့
ငွက္​​ေပ်ာသီး နဲ႔ အုန္​းသီး ကို
​ေရားၿပီ​ေတာ့စား အား႐ွိတယ္​ကြဲ႔ ]]

ကြၽန္​​ေတာ္​၏ သပ္​ပံု မမွန္​​ေသာ
စာသာမ်ားကို အခ်ိန္​ကုန္​ခံ၍
ဖတ္​႐ႈ​ေပး​ေသာ​ေၾကာင္​့ ကြၽန္​​ေတာ္​ ​ေမာင္​ကိုျပဴး မွအထူးပင္​
​ေက်းဇူးတင္​ပါသည္​